Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego to długotrwałe zapalenie gruczołu krokowego, często bezobjawowe, dlatego większość męskiej populacji nie jest świadoma tej choroby.
Rozwój przewlekłej postaci zapalenia gruczołu krokowego jest konsekwencją ostrego procesu, chociaż w praktyce jest to dość rzadkie. Z reguły zapalne przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego rozpoczyna się stopniowo, bez żadnych nieprzyjemnych objawów i wrażeń; Przebieg choroby często jest wykrywany u pacjenta przypadkowo podczas badania USG.
Na postać przewlekłą podatni są zarówno młodzi mężczyźni, jak i osoby w średnim i starszym wieku. Zapalenie gruczołu krokowego zagraża także osobom, które ze względu na charakter swojej pracy prowadzą nieaktywny tryb życia, odczuwają nadmierne obciążenie fizyczne krocza i zachowują abstynencję seksualną.
Klasyfikacja
Według współczesnej klasyfikacji zapalenia gruczołu krokowego, opracowanej w 1995 r., istnieje kilka kategorii choroby:
- Ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego (ABP) jest najczęstszym rodzajem zapalenia gruczołu krokowego. Jest to zwykle spowodowane infekcją bakteryjną i można je łatwo zdiagnozować na podstawie typowych objawów. Ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego może wystąpić w każdym wieku. Objawy obejmują bolesne oddawanie moczu, niemożność całkowitego opróżnienia pęcherza oraz ból w dolnej części brzucha, pleców lub okolicy miednicy. Może wystąpić gorączka, której towarzyszą dreszcze.
- Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego jest chorobą charakteryzującą się typowymi objawami przewlekłego stanu zapalnego oraz zwiększoną liczbą bakterii i leukocytów w moczu i wydzielinie prostaty po masażu.
- Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego (CP) jest najczęstszą postacią zapalenia gruczołu krokowego. W większości przypadków jest następstwem ostrego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego (nieleczonego lub źle leczonego). Jeśli występują objawy, występują one w postaci bólu narządów płciowych lub okolicy miednicy, trudności w oddawaniu moczu lub bolesnego oddawania moczu i wytrysku.
- Bezobjawowe zapalenie gruczołu krokowego – w tej postaci choroby nie występują klasyczne objawy zapalenia gruczołu krokowego, a sama choroba jest wykrywana przypadkowo, podczas wizyty w klinice z innego powodu.
W obecności składnika zakaźnego mówią o bakteryjnym (zakaźnym) przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego; przy braku patogenów drobnoustrojowych - o niebakteryjnym (niezakaźnym) zapaleniu gruczołu krokowego. Uważa się, że w 90-95% przypadków występuje niebakteryjne przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, a tylko w 10-5% - bakteryjne.
Powody
Do wystąpienia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego może przyczyniać się wiele czynników. Przede wszystkim to:
- Choroby przenoszone drogą płciową: chlamydia, ureaplazma, mykoplazma, wirus opryszczki, wirus cytomegalii, rzęsistek, gonococcus, grzyb Candida, Escherichia coli mogą infekować cewkę moczową i być wykrywane w tkance prostaty;
- Słabe krążenie w narządach miednicy (przekrwienie prostaty prowadzi do jej zapalenia);
- Siedzący tryb życia (kierowcy, pracownicy biurowi, urzędnicy);
- Długotrwała abstynencja seksualna, przerwany stosunek płciowy lub sztuczne przedłużanie stosunku płciowego;
- Regularna hipotermia (zwolennicy ekstremalnego wypoczynku: nurkowania, surfingu i jazdy na nartach);
- Stres: przeciążenie psychiczne i fizyczne.
Dla rozwoju przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego ważna jest nie tyle obecność i aktywność patogennych mikroorganizmów, ale stan narządów miednicy i krążenie w nich krwi, obecność współistniejących chorób i poziom mechanizmów ochronnych.
Objawy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Najczęściej wraz z rozwojem przewlekłej postaci zapalenia gruczołu krokowego objawy praktycznie nie przeszkadzają mężczyźnie. W takim przypadku wszystkie objawy ostrego zapalenia gruczołu krokowego nie ujawnią się wcale lub pojawią się w znacznie mniejszym stopniu.
Najczęstsze objawy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn to:
- okresowy ból i dyskomfort w kroczu;
- dyskomfort podczas wypróżnień i oddawania moczu;
- napromienianie odbytu, uda, jąder;
- wydzielina z cewki moczowej.
Zmiany w przebiegu choroby, które już nie są zbyt wyraźne, mogą być na tyle nieznaczne, że pacjenci z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego nie zwracają na nie szczególnej uwagi.
Zaostrzenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Zaostrzeniu choroby towarzyszą zwykle następujące objawy:
- ból i pieczenie w cewce moczowej;
- zwiększona potrzeba oddawania moczu;
- ból w podbrzuszu, kroczu i odbytnicy;
- oznaki zmniejszonej aktywności seksualnej u mężczyzn;
- ból podczas defekacji.
Zdaniem części lekarzy, w przebiegu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego można wyróżnić także objawy psychiczne, do których zalicza się wzmożoną drażliwość, stany lękowe, zmęczenie, wybuchowość, zaburzenia snu, obsesje i depresję.
Prawie niemożliwe jest określenie wszystkich objawów u pacjenta na raz, ponieważ mężczyzna zwykle wykazuje tylko 2-3 objawy choroby. Na przykład najczęstsze są zaburzenia erekcji i ból w podbrzuszu.
Dlaczego zapalenie prostaty może powodować niepłodność?
Faktem jest, że gruczoł krokowy wytwarza specjalną wydzielinę, która zapewnia żywotność plemników. W przypadku zapalenia funkcja wydzielnicza gruczołu krokowego pogarsza się, co nieuchronnie wpływa na jakość nasienia.
Ponadto gruczoł krokowy aktywnie uczestniczy w regulacji produkcji testosteronu i procesie erekcji. Dlatego przewlekłe zapalenie prostaty powoduje obniżoną erekcję, a nawet impotencję. Można jednak uniknąć tych scenariuszy rozwoju choroby, jeśli zostanie przeprowadzone terminowe i kompetentne leczenie.
Diagnostyka
Aby ustalić/odrzucić diagnozę, konieczne jest wykonanie następujących procedur:
- badanie doodbytnicze;
- mikroskopia wydzieliny prostaty;
- posiew wydzieliny prostaty pod kątem wrażliwości na antybiotyki;
- testy na choroby przenoszone drogą płciową;
- USG transrektalne.
Czasami wykonuje się dodatkowe badania endoskopowe i urodynamiczne.
Jak leczyć przewlekłe zapalenie prostaty
Jeśli u mężczyzny zdiagnozowano przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, leczenie jest zawsze długie i trudne. Czas jego trwania zależy bezpośrednio od stadium choroby, w jakim pacjent konsultował się ze specjalistą. Terapia obejmuje podejście zintegrowane, czyli połączenie kilku metod jednocześnie:
- terapia antybakteryjna;
- masaż prostaty;
- procedury fizjoterapeutyczne;
- korekta diety i stylu życia;
- stosowanie środków ludowych;
- leczenie chirurgiczne.
Dodatkowo w leczeniu przewlekłych postaci choroby stosuje się środki przeciwzapalne i przeciwskurczowe.
Leczenie farmakologiczne
Wybór leków zależy od przyczyny i objawów choroby. Aby wyleczyć przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego o etiologii zakaźnej, stosuje się leki przeciwbakteryjne:
- fluorochinolony;
- makrolidy;
- tetracykliny.
Aby wyeliminować stany zapalne i ból, stosuje się leki przeciwbólowe i niehormonalne leki przeciwzapalne.
Również w ostatnich latach w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego stosuje się leki, które nie były wcześniej stosowane w tym celu: alfa1-blokery, inhibitory 5-a-reduktazy, inhibitory cytokin, leki immunosupresyjne, leki wpływające na metabolizm moczanów i cytrynianów.
Fizjoterapia
Niektóre zabiegi fizjoterapeutyczne, takie jak laseroterapia, elektroforeza, przezodbytnicza hipertermia mikrofalowa, fonoforeza ultradźwiękowa i inne, również pomagają poprawić trofizm tkanki prostaty i przyspieszyć proces gojenia.
Ponadto w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego można przepisać lecznicze ciepłe kąpiele, terapię błotną i specjalne lewatywy.
Masaż prostaty
Poprawia drenaż wydzieliny prostaty i mikrokrążenie na poziomie tego narządu, co z kolei przyczynia się do szybkiego powrotu do zdrowia pacjenta.
Masażu prostaty nie można wykonywać w przypadku ostrego zapalenia gruczołu krokowego, hemoroidów lub szczeliny odbytu. Masaż prostaty zazwyczaj łączy się z antybiotykoterapią. Liczne badania kliniczne wykazały wysoką skuteczność tego zabiegu.
Operacja
Operacja jest możliwa w celu usunięcia obszarów gruczołu krokowego dotkniętych bakteriami. Resekcja przezcewkowa jest operacją wykonywaną w znieczuleniu zewnątrzoponowym lub dożylnym barbituranie. Okres rekonwalescencji pooperacyjnej trwa nie dłużej niż tydzień.
Metody leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego ustala urolog na podstawie informacji diagnostycznych i jego doświadczenia praktycznego. Prowadzenie autoterapii w domu na podstawie opinii w Internecie jest obarczone konsekwencjami.